கசப்பான உண்மைகள்!

*மாற்றம்...*

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அனைவரும் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள விரும்பினர். இன்று பலரும் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளவே பயப்படுகிறார்கள்.

..........................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பிள்ளைகள் பெற்றோரை மதித்தார்கள். இப்போது பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை மதிக்க வேண்டியுள்ளது.

........................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, திருமணம் எளிதாகவும் விவாகரத்து கடினமாகவும் இருந்தது. இப்போது திருமணம் செய்துகொள்வது கடினமாகவும் விவாகரத்து மிகவும் எளிதாகவும் மாறிவிட்டது.

.........................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அக்கம் பக்கத்தினர் அனைவரும் நன்கு அறிமுகமானவர்களாக இருந்தனர். இப்போது நாம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்கே அறிமுகமில்லாதவர்களாக இருக்கிறோம்.

.......................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, வேலை தேடி கிராமத்து மக்கள் நகரத்தை நோக்கி படையெடுத்தனர். இப்போது மன அமைதியைத் தேடி நகரத்து மக்கள் கிராமங்களை நோக்கி ஓடுகிறார்கள்.

......................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மகிழ்ச்சியாகவும் செழிப்பாகவும் தெரிய அனைவரும் குண்டாக இருக்க விரும்பினர். இப்போது ஆரோக்கியமாக தெரிய அனைவரும் டயட்டில் (உணவுக் கட்டுப்பாட்டில்) இருக்கிறார்கள்.

........................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பணக்காரர்கள் ஏழைகளைப் போல நடித்தார்கள். இப்போது ஏழைகள் பணக்காரர்களைப் போல நடிக்கிறார்கள்.

.........................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒருவரின் உழைப்பு ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும் காப்பாற்றியது. இப்போது ஒரே ஒரு குழந்தையைக் காப்பாற்ற குடும்பத்தில் உள்ள அனைவரும் உழைக்க வேண்டியுள்ளது.

..........................................

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மக்கள் படிக்கவும் புத்தகங்களை வாசிக்கவும் விரும்பினர். இப்போது மக்கள் பேஸ்புக்கை (Facebook) அப்டேட் செய்யவும், வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) செய்திகளைப் படிக்கவும் விரும்புகிறார்கள்.

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என்பது 1986... நேற்று நடந்தது போல் இருக்கிறது!

மேலே உள்ள அனைத்து யதார்த்தமான உண்மைகளையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள்

இவை இன்றைய வாழ்க்கையின் கசப்பான உண்மைகள். 😊

(பகிர்வு)

35 வயதை கடந்தும் திருமணம் ஆகாமல் இருக்கும் ஆண்மகன்கள் ! 30 வயதை கடந்தும் திருமணம் ஆகாமல் இருக்கும்பெண்கள்!

35 வயதை கடந்தும் திருமணம் ஆகாமல் ஒவ்வொரு ஊரிலும் குறைந்தது 50க்கும் மேற்பட்ட ஆண்மகன்கள் உள்ளார்கள்..

30 வயதை கடந்தும் திருமணம் ஆகாமல் 20க்கும் மேற்பட்ட பெண்களும் உள்ளனர்.

இதற்கு சொத்து மதிப்பே காரணம். அதாவது மாப்பிள்ளைக்கு அடிப்படை சொத்து, விவசாய தோட்டம் 

 

7 ஏக்கருக்கு மேல் இருக்க வேண்டும். அவரே Post Graduate Degree முடித்து, சென்னை, பெங்களூர் IT கம்பெனியில் வேலையில் இருக்க வேண்டும் அல்லது வெளிநாட்டில் வேலையில் இருக்க வேண்டும். குறைந்தது 40,000க்கும் மேல் சம்பளம் வாங்க வேண்டும்.

பல இளைஞர்கள் படித்த படிப்பிற்கேற்ற தகுதியான வேலை கிடைக்காததால், சுயதொழில் செய்து வருகின்றனர். சுயதொழில் செய்யும் ஆண்களை திருமணம் செய்துகொள்ள பெண்கள் விரும்புவதில்லை. பெண் வீட்டாரும் விரும்புவதில்லை.. 

வீட்டுக்கு ஒரே பையனா இருந்தால் ரொம்ப நல்லா இருக்கும். அப்புறம் இதெல்லாம் இருந்தால் போதாது... தோற்றத்தில் திரைப்பட நடிகர்கள் விஜய்,  அஜித், சூர்யா அவர்கள் போல் இருக்க வேண்டும்.

1995 வரை திருமணம் செய்தவர்கள் சொத்து, உத்தியோகம், தகுதி பார்த்துதான் திருமணம் செய்வேன் என்று சொல்லி இருந்தால் இந்த தலைமுறையே இருந்து இருக்காது. இதில் இப்போது என்ன பிரச்சனை என்றால் எதிர்பார்ப்புகள் அதிகமாக இருப்பதால் திருமண வயதை கடந்தும் ஆணும், பெண்ணும் அதிகமாக இருப்பதுதான்.

ஒரு கட்டத்தில் ஜாதக பொருத்தமும் திருமண தடங்கலாக இருந்து வருகிறது. சரி, இதன் விளைவு என்ன என்று பார்ப்போம்...

1960 முன்பு வரை ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் பலருக்கு 10 குழந்தைகள், 8 குழந்தைகள், குறைந்தது 5 குழந்தைகள் சர்வ சாதாரணமாக பெற்றுக்கொண்டார்கள்.

1980க்கு பின் 100ல் 80 குடும்பம் இரண்டு குழந்தைகள், எங்காவது ஒரு சில குடும்பத்தில் மூன்று குழந்தைகள் உண்டு.

2000க்கு பின் ஒரு குழந்தை அல்லது இரண்டு குழந்தைதான் என்பது எழுதப்படாத தீர்ப்பாக மாறிவிட்டது.

ஆனால், 2010க்கு பின் ஒரு குழந்தை வேண்டுமே இறைவா என்று போகாத கோவிலும் இல்லை, பார்க்காத மருத்துவமும் இல்லை. என்ற நிலையில் உள்ளோம். இதற்கு அறிவியல் ஆயிரம் காரணம் சொல்லலாம், ஆனால் முதல் காரணம் ஆரோக்கியம்..

1960 வரை பெண்ணுக்கு 16, ஆணுக்கு 20ல் திருமணம்

உணவு: ராகி, கம்பு, சோளம்.

1975க்கு மேல் பெண்ணுக்கு 18, ஆணுக்கு 22.

உணவு: அரிசி

1992க்கு மேல் பெண்ணுக்கு 20, ஆணுக்கு 25

உணவு: பட்டை தீட்டப்பட்ட அரிசி.

2000க்கு மேல் பெண்ணுக்கு 25, ஆணுக்கு 30க்குள்..

உணவு: துரித உணவு.

2010க்கு மேல்

உணவு: மைதா மாவில் தயாரித்த உணவு, வெள்ளை சர்க்கரை பயன்பாடு அதிகம். தரம் குறைந்த எண்ணெய் என மனித இனம் நோய் மற்றும் மலட்டுத்தன்மை தாக்கத்தில் இருக்கிறோம்.

இந்நிலையில் 28க்கு மேல் 35 வயது வரையிலும் திருமணம் ஆகாமல் பெண்கள் அதிகளவில் இருக்கிறார்கள்.

ஆண்கள் 30 வயது முதல் 40 வயது வரை திருமணம் ஆகாமல் உள்ளார்கள்.

வசதிகள் வைத்து திருமணம் முடிக்கப்பட்டால் அது வியாபாரம்.

திருமணத்துக்கு முன் ஏழையாக இருந்து, பிற்காலத்தில் பணம் புகழ்பெற்ற மனிதர்கள் ஏராளம். முதலில் சொத்து சுகம் என வாழ்ந்து திருமணம் முடிந்த சில ஆண்டுகளில் ஏழ்மைக்கு வந்தவர்கள் அதிகம். எனவே, வரும்காலம் இப்படிதான் இருக்கும் என்று தீர்மானம் செய்யாமல், நல்லதை மற்றும் நினைத்து மனங்கள் பிடித்தால் மணம் செய்யலாம்.

கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள். குடும்பம் என்பது எவ்வளவு முக்கியம் அதற்கு பணம் தேவைதான். ஆனால், பணத்தால் வாழ்க்கையை இழந்துவிடக் கூடாது.

சரியான கல்வியறிவு, நல்லொழுக்கம், நற்குணம், நல்ல சுறுசுறுப்பு, உழைக்கும் மனப்பான்மை உள்ள மாப்பிள்ளையா, பெண்ணா என கண்டறிந்து மனமுடியுங்கள்... 

 

வாழ்க்கை இனிமையாகும்.

பெண் ஒருவருக்கு 30 வயது அவருக்கு வரன்கள் வருவது மிகவும் அரிதாகிவிட்டது !

என் உறவினர் பெண் ஒருவருக்கு 31 வயதாகிறது, இன்னும் திருமணமாகவில்லை. அவரது குடும்பத்தினர் அவருக்குப் பொருத்தமான வரனைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அவரைப் பற்றிய விவரங்கள்: அவர் வேலையில் இல்லை, நடுத்தரமான அல்லது சற்று கருமையான நிறம் கொண்டவர், ஒல்லியான உடல்வாகு மற்றும் முதுகலை பட்டம் பெற்றவர்.

அவரது 20-களின் தொடக்கத்தில், பெற்றோர் அவரை ஆண்களைச் சந்திக்க அனுமதிக்கவில்லை, 26 வயது வரை தனது வேலையில் (தொழில் வாழ்க்கையில்) கவனம் செலுத்துமாறு கூறினர். ஆனால் 26-27 வயதிற்குள் அவருக்கு நல்ல வேலை கிடைக்காததால், அவர்கள் வரன் தேடத் தொடங்கினர்.

அவருக்கு இதுவரை வந்த வரன்களில் சில ஆண்களை நிராகரித்ததற்கான காரணங்கள் இங்கே:

ஒருவர் நல்ல அரசு வேலையில் இருந்தார், வணிகப் பின்னணியைக் கொண்ட குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர், மேலும் அவர் பெண்ணின் தொழில் வாழ்க்கைக்கு உதவவும் தயாராக இருந்தார். ஆனால் அவர் கருமையாக இருந்ததால், தனக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளும் கருமையாகப் பிறந்துவிடுமோ என்று நினைத்து அவரை நிராகரித்தார்.

அடுத்ததாக அவர் விரும்பிய ஒரு நபர் அவரை விட ஒரு வயது இளையவராக இருந்ததால், அந்த ஆணே இவரை நிராகரித்து விட்டார்.

பார்த்த மற்றொரு ஆணின் சம்பளம் (பேக்கேஜ்) அவர் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு இல்லை. மற்றொருவரை நிராகரித்ததற்குக் காரணம் அவர் பார்ப்பதற்கு அவ்வளவு அழகாக இல்லை மற்றும் குண்டாக இருந்தார், அவரைப் பார்க்க ஏற்பாடு செய்ததற்காக அவர் தன் தாயிடமே கோபப்பட்டார்.

ஒருவர் தன் குடும்பத்துடன் இவரைப் பார்க்க வந்தார்; ஆனால் அந்த ஆணின் தாயார் இவருக்குப் பிடிக்காததால், அந்த வரனை நிராகரித்தார். மற்றொருவர் வங்கி ஊழியராக இருந்தார், ஆனால் அவர் தொலைதூரப் பகுதியில் வசிப்பதால் நிராகரிக்கப்பட்டார்.

இன்னொருவரை நிராகரித்ததற்குக் காரணம், அவர்கள் இவருடைய வீட்டிற்கு மிக அருகில், அதே மாவட்டத்தில் வசித்ததுதான். பெரிய நகரங்களில் வரன் அமைந்த தன் தோழிகள் மத்தியில் இது தனக்கு அவமானத்தை ஏற்படுத்தும் என்று அவர் நினைத்தார்.

மற்றொருவரைப் பார்க்கச் சென்றபோது, ​​அந்த ஆணின் தாயார் பாரம்பரிய உணவை விரும்புவதால் விறகு அடுப்பு அல்லது மண் அடுப்பில் சமைப்பதைக் கண்டார் (அந்த ஆண் அரசு ஊழியராக இருந்தபோதிலும்). ஆனால் இவருக்கோ 'மாடுலர் கிச்சன்' (நவீன சமையலறை வசதி) கொண்ட வீடே விருப்பம்.

இப்போது அவருக்கு வரன்கள் வருவது மிகவும் அரிதாகிவிட்டது. தற்போதைய நிலையில் அவருக்கு வேலையும் இல்லை.

எனவே, அவர் உண்மையிலேயே திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்பினால், இதுபோன்ற சிறிய விஷயங்களில் கவனம் செலுத்துவதை விட்டுவிட்டு, ஒரு நல்ல மற்றும் நிலையான குடும்பத்தைத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு நானும் மற்றவர்களும் அவருக்குப் பரிந்துரைக்கிறோம்.

அல்லது, ஒருவேளை அவர் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டாம் என்று முடி வெடுத்திருந்தால், அதைத் தெளிவாகத் தெரிவித்துவிட வேண்டும். அப்போதுதான் அவரது குடும்பத்தினரின் நேரம், ஆற்றல் மற்றும் வளங்கள் வீணாகாமல் இருக்கும்.

தனது தவறான தேர்வுகளைக் குறித்துக் குடும்பத்தினர் கவலைப்படுவதைப் புறக்கணித்து விட்டு, ஒரு பெண் திருமணமாகாமல் இருப்பதை அவர்களால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை என்று அவள் அனைவர் மீதும் குற்றம் சாட்டுகிறாள்.

அவள் ஒன்றும் அவ்வளவு பேரழகியோ அல்லது குறைகளற்றவளோ இல்லை என்பதால், சில விஷயங்களைப் பெரிது படுத்தாமல் விட்டுவிடுமாறு யாராவது அவளுக்குப் புரியவைக்க முயன்றாலும், அவள் அதைக் கேட்டு கோபமடைகிறாள்.

கீழ்கண்ட பத்து கட்டளைகளை பின்பற்றினால் வாழ்வின் கடைசி பக்கங்கள் மிகவும் சுவாரசியமாகவும் இனிமையாகவும் இருக்கும்..

பிள்ளைகள் அனைவரையும் திருமணம் முடித்துக் கொடுத்து, பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற மூத்த குடிமக்கள்; கீழ்கண்ட பத்து கட்டளைகளை பின்பற்றினால் வாழ்வின் கடைசி பக்கங்கள் மிகவும் சுவாரசியமாகவும் இனிமையாகவும் இருக்கும்.

*01) எந்த நிலையிலும் வாழ்வின் கடைசி பகுதியில் பிள்ளைகளுடன் சேர்ந்து வாழ நினைக்காதீர்கள். (சுதந்திரம் அனைத்தும் பறிபோகும்)*

*02) பேரக் குழந்தைகளின் மேல் எவ்வித உரிமையும் இல்லை என்பதை மறக்கவேண்டாம். குழந்தை வளர்ப்பில் மகனுக்கோ மகளுக்கோ எவ்வித அறிவுரையும் சொல்லாதீர்கள். அறிவுரை மற்றும் அனுபவங்களை அவர்கள் மதிக்க மாட்டார்கள்*

*03) விலகியே இருங்கள். உறவுகள் இனிமையாகத் தான் இருக்கும். என் பிள்ளை என் பிள்ளை என பதறாதீர்கள்.*

*சிறகு முளைத்த பறவைகள் அவர்கள் என்பதை நினைத்து அமைதியாக இருங்கள்*

*04) பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை. கையில் பணம் இல்லாவிட்டால், பிள்ளைகளிடம் மதிப்பும், மரியாதையும், உரிமையும் நிச்சயம் இருக்காது. சேமிப்பு மற்றும் சுய சம்பாத்திய சொத்துக்களை உயிருடன் இருக்கும் வரை யாருக்கும் பகிர வேண்டாம். முழுவதும் பகிர்ந்தால், நிற்க வேண்டியது நடுத்தெருவில் தான்.*

*05) காலம் முழுதும் அவர்கள் உயர்வுக்காக பாடுபட்டு பல இழப்புகளை சந்தித்து இருப்பீர்கள். அவற்றை திரும்பத் திரும்ப சொல்லி காட்ட வேண்டாம். கடமையை செய்தீர்கள். அவ்வளவே!*

*06) கூட்டு குடும்ப வாழ்வு சிதைந்துபோன தலைமுறையில் வாழ்கிறோம் என்பதை மறவாதீர்கள். தேவைப்பட்டால், வருடம் ஒருமுறை பரிசுப் பொருட்களுடன் சென்று பேரன் பேத்திகளுடன் சந்தோஷமாக இருந்து வாருங்கள். அங்கே அதிகம் தங்க வேண்டாம்.*

*07) எந்த நேரத்திலும் மருமகள் முன் மனைவியை /கணவனை விட்டுக் கொடுத்து பேசாதீர்கள். இருவரில் ஒருவரை யார் குறைத்து பேசினாலும் எதிர்குரல் கொடுக்கத் தவறாதீர்கள். பிள்ளைகள் வீட்டிற்கு சென்றால், கூடவே தேவையான மருந்து மாத்திரை, எண்ணெய், பவுடர்,சீப்பு,சோப், போன்றவற்றை எடுத்து செல்லுங்கள்.*

*08) அவர்களின் ஆடம்பர வாழ்வை விமர்சிக்க வேண்டாம். சேமிப்பின் அவசியம் பற்றி சொல்லி அவமானப்பட வேண்டாம். அவர்கள் வாழ்வது உங்கள் வாழ்க்கை போல் போராட்ட வாழ்க்கை இல்லை. நவீன கார்பரேட் வாழ்க்கை. 1000 ரூபாயை பெரிதாக நினைத்தவர்கள். அவர்கள் லட்சங்களை புரட்டி பார்ப்பவர்கள்.*

*09) அதிக பாசம், ஆசை வைத்தால் அது மோசம். அவர்கள் குழந்தையை அவர்கள் கவனித்துக் கொள்வார்கள். அறிவுரைகளை தவிருங்கள்!*

*10) உங்களை விட அறிவிலும், திறமையிலும் அவர்கள் சிறந்தவர்கள் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். அல்லது, முட்டாள்களாகவே நடியுங்கள். அப்பொழுது தான் பிழைப்பீர்கள்!*

*அதிக அறிவுரைகள் இக்கால சந்ததியினருக்கு அறவே பிடிக்காது.*

இன்றிலிருந்து 100 நாட்களுக்கு இதைத் தொடர்ந்து செய்தால், நிச்சயம் மாற்றம் ஏற்படும்!

1. தினமும் அதிகாலை 5 மணிக்கு எழுந்திருங்கள் - உங்கள் மனம் தெளிவடையும்.

2. தினமும் 100 ரூபாய் சேமியுங்கள் - உங்களிடம் தன்னம்பிக்கை வளரும்.

3. ஒவ்வொரு முறையும் 50 முறை 'ஸ்க்வாட்' (squats) உடற்பயிற்சி செய்யுங்கள் - உங்கள் உடலின் கீழ்ப்பகுதி வலுப்பெறும்

4. ஒவ்வொரு முறையும் 3 ஆங்கில வாக்கியங்களைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள் - சரளமாகப் பேசும் திறன் வளரும்

5. ஒரு லிட்டருக்கும் அதிகமான தண்ணீர் குடியுங்கள் - உங்கள் சருமம் பொலிவு பெறும்

6. தினமும் 5000 அடிகள் நடங்கள் - உங்கள் உடல் அமைப்பு மாறும்

7. தினமும் 5 வரிகள் நாட்குறிப்பு எழுதுங்கள் - உங்கள் எழுத்துத் திறன் மேம்படும்

8. ஒவ்வொரு முறையும் நீங்கள் நன்றியுணர்வுடன் இருக்கும் 3 விஷயங்களை எழுதுங்கள் - உங்கள் மனம் நிறைவாக உணரும்

9. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புத்தகத்தின் 10 பக்கங்களைப் படியுங்கள் - அறிவு வளரும்

10. தினமும் 3 மணி நேரம் முழு கவனத்துடன் ஒரு செயலில் ஈடுபடுங்கள் - உங்கள் வாழ்க்கையே மாறும்.

முயற்சி செய்யுங்கள் நண்பர்களே....

அஜய்குமார்

இனி சுபநிகழ்ச்சிகளில் ஒரு மாற்றம் வரட்டும்!

இனி சுபநிகழ்ச்சிகளில் ஒரு மாற்றம் வரட்டும்!

இன்றைக்கு ஒரே முகூர்த்த நாளில் ஏராளமான திருமணங்களும் சுபநிகழ்ச்சிகளும் நடைபெறுகின்றன. குறிப்பாக ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் ஒரே நாளில் பல நிகழ்ச்சிகள் வந்துவிடுகின்றன.

1000 பேருக்கு அழைப்பிதழ் கொடுத்தாலும் 400 பேர் வருவதே பெரிய விஷயமாகிவிட்டது. வந்தவர்களிலும் பலர் உணவருந்துவதில்லை. சாப்பிடுபவர்களிலும் பலர் குறைவாகவே சாப்பிடுகிறார்கள். இறுதியில் அதிக அளவில் தயாரிக்கப்பட்ட உணவு வீணாகிறது.

அதிக அழைப்பு… அதிக செலவு… உணவு வீணாகுதல்… தேவையற்ற எதிர்பார்ப்பு… அதன் பின்னால் மனக்கசப்பு!

இன்னொரு விஷயத்தையும் நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

நமது வீட்டு சுபநிகழ்ச்சிகளுக்கு அரசியல் பிரமுகர்களையோ, பெரிய தொழிலதிபர்களையோ, செல்வாக்கு மிக்கவர்களையோ சந்திக்க மணிக்கணக்கில் காத்திருந்து அழைப்பிதழ் கொடுக்கிறோம்.

அதோடு ஸ்வீட் பாக்ஸ், மிக்சர், சால்வை என நம்மால் முடிந்த மரியாதைகளையும் செய்து அழைக்கிறோம். ஆனால் பல நேரங்களில் அவர்கள் நமது நிகழ்ச்சிக்கு வருவதற்குக்கூட வாய்ப்பிருக்காது; நாம் கொடுத்த அழைப்பிதழ்கூட அவர்களின் நினைவில் இருக்குமா என்பது தெரியாது.

அந்த நேரத்தையும் செலவையும் அன்பையும் நம்முடைய சொந்த உறவுகளுக்குக் கொடுத்தால் எப்படி இருக்கும்?

நம்மைப் பார்த்ததும் முகம் மலர்ந்து பேசும் உறவினரை நேரில் சென்று அழைப்போம். நம்முடைய அழைப்பை உரிமையோடு ஏற்றுக்கொள்ளும் நண்பரை அன்போடு அழைப்போம். நமது குழந்தைகளை மனதார வாழ்த்த வேண்டும் என்று நினைப்பவர்களை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்போம்.

ஊரில் தெரிந்தவர்கள் அனைவருக்கும் பத்திரிக்கை வைக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமும் வேண்டாம்.

“நாம் அவர்களுக்கு மொய் செய்தோம்; அவர்கள் நமக்குச் செய்யவில்லை” என்ற கணக்கும் வேண்டாம்.

அதனால் ஏற்படும் தேவையற்ற மனவருத்தமும் வேண்டாம்.

1000 பேரின் சம்பிரதாய வருகையைவிட,

100 பேரின் மனப்பூர்வமான வாழ்த்து உயர்ந்தது! ❤️

நமது இல்ல சுபநிகழ்ச்சி என்பது நமது செல்வாக்கைக் காட்டும் மேடை அல்ல.

நம்மை நேசிப்பவர்களோடு நமது மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் அழகான தருணம்.

பதவியைப் பார்த்து அழைக்க வேண்டாம்…

பணத்தைப் பார்த்து அழைக்க வேண்டாம்…

செல்வாக்கைப் பார்த்து அழைக்க வேண்டாம்…

நம்மீது அன்பு வைத்திருப்பவர்களைத் தேடி அழைப்போம்! ❤️

எண்ணிக்கையைக் குறைப்போம்…

ஆடம்பரத்தைக் குறைப்போம்…

உணவு வீணாவதைத் தடுப்போம்…

உண்மையான உறவுகளின் மதிப்பை உயர்த்துவோம்! 💐

பணிவுடன் உங்கள் அருண்

புளியோதரை மிக்ஸ் விற்று கோடிகள்ல சம்பாதிக்க முடியுமா?

 

'புளியோதரை மிக்ஸ் விற்று கோடிகள்ல சம்பாதிக்க முடியுமா?’னு கேட்டா பலர் சிரிப்பாங்க. ஆனா, அதே புளியோதரை மிக்ஸை பிராண்டா மாற்றினா என்ன நடக்கும் தெரியுமா?

வீட்டில் ஒரு தூக்குவாளியில் ஆரம்பிச்ச விற்பனை இன்று ஆண்டுக்கு 8 கோடி ரூபாய் டர்ன்ஓவர் செய்யும் நிறுவனமா வளர்ந்திருக்கு. பிசினஸ்ங்கிறது நாம என்ன பொருளை விற்கிறோம்கிறதுல மட்டுமல்ல. எப்படி விற்கிறோம், யாரிடம் விற்கிறோம்ங்கிறதுலேயும் இருக்கு. எந்தப் பொருளாக இருந்தாலும் தரமான பொருளாக இருந்தால் மக்கள் நிச்சயம் நம்மைத் தேடி வருவாங்க. இதற்கு நாங்க உதாரணம்” என்று மகிழ்ச்சிப் பொங்க பேச ஆரம்பிக்கிறார்கள் ‘புளிக்காய்ச்சல் டாட் காம்’ நிறுவனத்தின் நிறுவனர்கள் வினோத் மற்றும் சுபா.

வினோத் மற்றும் சுபா இருவரும் ஐடி நிறுவன ஊழியர்கள். வினோத்தின் அப்பா உணவு பிசினஸ் செய்து வந்தவர். தந்தை மறைவுக்குப் பின் அவர் நினைவாக உணவு சார்ந்து இயங்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் சென்னை, நங்கநல்லூரில் வீட்டில் ஒரு தூக்குவாளியில் வைத்து புளிக்காய்ச்சல் விற்கும் பயணத்தை தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து தொடங்கினார். தற்போது, வாடிக்கையாளர்களின் தேவைக்கு ஏற்ப ஸ்நாக்ஸ் வகைகள், ரெடி மிக்ஸ் பொடி வகைகள், ஸ்வீட் என நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பொருள்களை தயார் செய்து விற்பனை செய்து வருகிறார்கள். வெறும் 10,000 ரூபாய் முதலீட்டில் தொடங்கிய முயற்சியை இன்று ஆண்டுக்கு 8 கோடி டர்ன்ஓவர் செய்யும் நிறுவனமாக வளர்ந்திருக் கிறார்கள். பிசினஸில் தங்களின் ஆரம்பம் முதல் முன்னேற்றம் வரை அனைத்தையும் பற்றி பேச ஆரம்பித்தார்கள்.

“எங்களுக்கு சொந்த ஊர் பாலக்காடு. ஆனா, பொறந்ததுல இருந்தே சென்னையிலதான் இருக்கோம். எங்க அப்பா கேட்டரிங் பிசினஸ் பண்ணிட்டு இருந்தார். கேட்டரிங்க்கு அம்மாவும் அப்பாவும் சேர்ந்து சமைப்பாங்க. சமையல் பிசினஸை பொறுத்தவரை உழைப்பைக் கொட்டிக் கொடுக்கணும். 24 மணி நேரமும் வேலை இருந்துட்டே இருக்கும்.

சுவையை சரியாக மெயின்டெயின் பண்ணணும், பயன்படுத்தக்கூடிய ஒவ்வொரு பொருளையும் தரமானதாகப் பார்த்துத் தேர்வு செய்யணும். கூடுதலா போட்டி அதிகம். இத்தனைக்கும் நடுவுல எங்க அப்பா, என்னையும், தம்பியையும் படிக்க வெச்சாரு.

‘சமையல் தொழில்ல இருக்கும் கஷ்டம் என்னோட போகட்டும். இந்தத் தொழில் பக்கமே வரக்கூடாது’னு சொல்லி வளர்த்தாரு. ஆனா, அவரு உயிரோடு இருக்கும்போது திறமையை எப்படி பிசினஸாக்குறதுனு எங்களுக்குத் தெரியல. அவர் பட்ட கஷ்டமெல்லாம் நினைச்சா வருத்தமா இருக்கு.

அப்பாவின் இழப்பும்... வாழ்க்கையை மாற்றிய முடிவும்!

நானும் மனைவியும் ஐடி நிறுவனத்துல வேலை பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. எல்லாம் நல்லபடியா போயிட்டு இருந்த நேரத்துல அப்பாவோட மரணம் எங்களுக்கு பெரிய இழப்பா இருந்துச்சு. அப்பா இறந்ததுக்கு அப்புறம்கூட, அவருடைய வாடிக்கையாளர்கள்கிட்ட இருந்து ரெகுலரா போன் வந்துட்டே இருந்துச்சு. அதனால, அப்பாவோட பிசினஸை தம்பி கையில எடுத்தான்.

அப்பாவின் இழப்புல இருந்து மீண்டு வர்றதுக்குள்ள என் மனைவிக்கு, உடல்நலப் பிரச்னை ஏற்பட்டுச்சு. அதனால வேலையை விட்டுட்டு வீட்ல இருந்தாங்க. உடல் ரீதியான வலி ஒரு பக்கம், வேலையை விட்டது ஒரு பக்கம்னு அவங்க ரொம்ப ஸ்ட்ரெஸா இருந்தாங்க. அவங்களோட கவனத்தை திசை திருப்ப ஏதாவது பிசினஸ் ஆரம்பிச்சுக் கொடுக்கலாம்னு தோணுச்சு.

சமையல் சார்ந்த விஷயங்களில் ஏற்கெனவே அனுபவம் இருந்ததால, அந்த ஐடியாக்களை யோசிச்சோம். இப்போ இருக்கும் அவசர உலகத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி ரெடி மிக்ஸ் ஏதாவது பண்ணலாம்னு தோணுச்சு.

10,000 ரூபாய் முதலீடு... ஒரு தூக்குவாளியில் தொடங்கிய பிசினஸ்!

அம்மா புளிக்காய்ச்சல் விற்கலாம்னு ஐடியா கொடுத்தாங்க. அம்மாகிட்ட ரெசிப்பி கேட்டு வாங்கினோம். 10,000 முதலீடு பண்ணி, தம்பியோட கிச்சன்லேயே புளிக்காய்ச்சல் தயார் பண்ணினோம் அதை தூக்கு வாளியில வெச்சு என் மனைவி வீட்டிலேயே விற்பனை பண்ண ஆரம்பிச்சாங்க” என்று பிசினஸ் தொடங்கியது பற்றி வினோத் பகிர, நிறுவனம் தொடங்கியது பற்றி பேச ஆரம்பித்தார் சுபா.

வீட்டு வாசலில் தொடங்கிய விற்பனை... இணையம் வரை விரிந்த சந்தை!

“நாள்கள் நகர நகர, கணவன் - மனைவி ரெண்டு பேரும் வேலைக்குப் போகும் வீடுகளில் இருந்து ரெடிமிக்ஸ் ஐயிட்டங்கள் கேட்க ஆரம்பிச்சாங்க. அக்கம்பக்கம் வீடுகள் தாண்டி வெளியூர்களில் இருந்தும் ஆர்டர் வர ஆரம்பிச்சது. அதனால பேக்கிங்கும் தேவைப்பட்டுச்சு. பாக்ஸ்ல போட்டு விற்பனை பண்ண ஆரம்பிச்சோம்.

ஒரு சில மாசத்துல பிசினஸ் பிக்அப் ஆக ஆரம்பிச்சது. அதனால மாமனார் பேர்ல ‘நங்கநல்லூர் நாராயணன் ஸ்டோர்ஸ்’னு வீட்டு பக்கத்துல ஒரு சின்ன கடையை ஆரம்பிச்சோம். குழம்பு தாண்டி ரெடி மிக்ஸ் பொடிகள், குழம்பு பேஸ்ட் வகைகளை விற்பனை பண்ண ஆரம்பிச்சோம். கடை ஆரம்பிச்ச பிறகு செலவுகள் அதிகமாச்சு. ஆனா, நங்கநல்லூர் தாண்டி எங்க பொருளை விற்க முடியல. தீர்வு தேடினோம்...ஆன்லைன் பிசினஸை ஆரம்பிச்சோம்” என்ற சுபாவைத் தொடர்ந்து தங்களுடைய பிசினஸை ஆன்லைன் பிளாட்ஃபார்மில் நகர்த்தியது பற்றிச் சொன்னார் வினோத்.

ஒரு ரெசிப்பி... ஒரு பிராண்டாக மாறிய கதை!

“ஆன்லைன் பிசினஸ் ஆரம்பிக்கும்போதே மக்களை ஈர்க்கும் விதமா பேர் இருக்கணும்னு நினைச்சோம். எங்களோட பிரதான ரெசிப்பி புளிகாய்ச்சல்ங்கிறதால அதையே பிராண்ட் பெயரா வெச்சு ட்டோம். உணவுக்கான தரச்சான்றிதழ், ஜி.எஸ்.டி எண் எல்லாத்தையும் வாங்கி முறைப்படி பிராண்டாக இயங்க ஆரம்பிச்சோம். பிசினஸை வளர்க்க அரசாங்க லோன்களை வாங்கினோம்” என்றவர் தங்களின் மார்க்கெட் டெக்னிக் பற்றி பேச ஆரம்பித்தார்.

75 வயது மாமாதான் எங்களுடைய முதல் இன்ஃப்ளூயன்ஸர்!

“இது பாரம்பர்ய உணவோட சம்பந்தப்பட்ட பிராண்ட்ங்கிறதால பெரியவங்க யாராவது வீடியோல பேசுனா நல்லா இருக்கும்னு தோணுச்சு. அதனால, எங்க மாமாவை வெச்சு வீடியோஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சோம். அவருக்கு 75 வயசு. அவர் பொறுமையா பேசுற வீடியோக்கள் மக்களுக்கு பிடிக்க ஆரம்பிச்சுது. நல்ல ரீச் கிடைச்சுது. நாங்களே வீடியோ எடுத்து, எங்களுடைய இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் அப்லோடு பண்ண ஆரம்பிச்சோம். அப்புறம் இணைய தளம் மூலமாகவும் விற்பனையைத் தொடங்கினோம். இன்ஃப்ளூயன்ஸர் மார்க்கெட்டிங்கையும் கையில எடுத்தோம். நல்ல ரீச் இருந்ததால் அடுத்தடுத்து ஸ்நாக்ஸ் வகைகளை அறிமுகம் பண்ணிணோம். இப்போ ஊறுகாய், வத்தல் பொடி வகைகள், இனிப்புகள், சாத பேஸ்ட்கள், ரெடிமிக்ஸ் பொடி வகைகள்னு 100-க்கும் அதிகமான பொருள்கள் இருக்கு.

இப்போ பிசினஸ் ஆரம்பிச்சு மூணு வருஷங்கள் ஆகுது. முதல் வருஷமே தீபாவளி ஆர்டர்கள் எடுத்தோம். அளவுக்கு அதிகமா ஆர்டர்கள் வந்தப்போ சமாளிக்க முடியாம திணறினோம். ஆனா, இப்போ எவ்வளவு ஆர்டர்கள் வரும் என்பதை கணிச்சு பொருள்கள் தயாரிக்க ஆரம்பிச்சுட்டோம். 30 பேர் வேலைக்கு இருக்காங்க. சின்ன கிச்சன்ல ஆரம்பிச்ச பிசினஸ் இப்போ 2000 சதுரடி இடத்துல இயங்குது.

ரெசிப்பிகளுக்கு ஒரு நிலைத்ததன்மை கொண்டு வந்துட்டோம். இப்போ வரை இயந்திர பயன்பாடுகள் இல்லாமல் கைகளில்தான் உருவாக்குறோம். தேங்காய் எண்ணெய் உணவுகள்தான் எங்களுடைய யுஎஸ்பி” என்ற வினோத்தை தொடர்ந்து, தாங்கல் சந்தித்த சவால்கள் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தார் சுபா.

“பொருள்களை நீண்ட நாள் கெடாமல் இருக்கத்தான் நிறைய மெனக்கிட வேண்டி இருந்துச்சு. நாங்க பிசினஸ் ஆரம்பிச்ச சில மாதங் களிலேயே வெளிநாட்டு ஆர்டர்கள் எல்லாம் வந்துச்சு. ஆனா, இங்க இருந்து கொரியர் அனுப்பி பொருள் அவங்க கைக்கு கிடைக்கிறதுக்குள்ள அது கெட்டுப்போயிடும். இல்ல அடுத்த ஒரு சில நாள்ல கெட்டுப் போயிடும். இதுதான் எங்களுடைய பெரிய சவாலாக இருந்துச்சு. எண்ணெய் பயன்பாடு அதிகமா இருந்தா பொருள் சீக்கிரமா கெட்டுப்போகாதுனு, அதிக எண்ணெய் பயன்படுத்த ஆரம்பிச்சோம். பிறகு, ஆக்ஸிஜன் இல்லாத நவீன பேக்கிங் முறையைக் கொண்டு வந்து ஒரு மாசம் வரை எங்களுடைய உணவுப் பொருள் கெடாமல் இருக்கும் டெக்னிக்கைக் கண்டு பிடிச்சுருக்கோம். தினம் தினம் எங்க பிசினஸ் சார்ந்து புதுப்புது தகவல்களை நாங்க தெரிஞ்சுக்கிட்டு அதை பிசினஸ்ல நடைமுறைப்படுத்தவும் செய்றோம்.

தினமும் ரூ.3 லட்சம் விற்பனை!

ரெசிப்பி உருவாக்குறது, சமையல் மேற்பார்வையெல்லாம் எங்க மாமியார் பொறுப்பு. பேக்கிங், கணக்கு வழக்குகளை என் கணவர் பார்த்துக்குறாங்க, மார்க்கெட்டிங்கை நான் கவனிச்சுக்கிறேன்.

இப்போ நங்கநல்லூர், மடிப்பாக்கம், பெங்களூரில் கடை இருக்கு. எட்டுக்கும் மேற்பட்ட வெளிநாடுகளுக்கு விற்பனைக்கு அனுப்புறோம். கிளைகளும் கேட்டுட்டு இருக்காங்க. ஆரம்பத்துல ஒரு நாளைக்கு 2,000 ரூபாய்க்கு விற்பனை ஆனாலே பெரிய விஷயமாக இருந்துச்சு. இப்போ ஒரு நாளைக்கு மூணு லட்சம் ரூபாய் வரை விற்பனை பண்றோம்.

பொருள் எதுவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை... தரத்தையும் நம்பிக்கையையும் விற்கத் தெரிஞ்சா, சந்தை நம்மைத் தேடி வரும் என்பதை மெய்பித்து உள்ளோம்” என்று விடைபெறுகிறார்கள் புளிகாய்ச்சல் நிறுவனத்தின் நிறுவனர்கள்.

இந்தப் புளியில், லாபத்தின் தித்திப்பு!