*கணவன் & மனைவி: வாழ்வின் இறுதித் தோழர்கள் - ஜி.வெங்கடேஷ்.*
திருமணம் என்பது புகைப்படங்களில் புன்னகைக்கும் இரண்டு முகங்களின் கதை அல்ல. அது, ஒரே வீட்டிற்குள் ஆயிரம் முறை உடைந்தாலும், உலகிற்குத் தெரியாமல் அமைதியாகத் தங்களைத் தாங்களே மீண்டும் இணைத்துக் கொள்ளும் இரண்டு வாழ்க்கைகளின் கதை.
கணவன்-மனைவிக்கு இடையில், அன்பு மட்டும் இல்லை. கோபம் இருக்கிறது. அகங்காரம் இருக்கிறது. வலி இருக்கிறது. யாரும் பேசாத மௌன நாட்கள் இருக்கின்றன. "அவன் ஒருபோதும் மாறமாட்டான்" என்று சொல்லும் மனைவியின் வலி இருக்கிறது. "அவள் என்னை ஒருபோதும் புரிந்து கொள்வதில்லை" என்று சொல்லும் கணவனின் வேதனை இருக்கிறது.
ஆனாலும், இதில் உள்ள முரண்பாட்டைப் பாருங்கள்... அதே மனைவி, தன் கணவன் தாமதமாக வீட்டிற்கு வரும்போது, கதவு திறக்கும் சத்தத்தில் கண் விழிக்கிறாள். அதே கணவன், கோபமாக இருக்கும்போதும், அவள் சாப்பிடவில்லை என்று தெரிந்தால், அவள் முன் ஒரு தட்டை வைக்கிறான்.
இதற்குத்தான் திருமணம் என்று பெயர்.
குழந்தைகள் சிறியவர்களாக இருக்கும்போது, வீடு நிறைந்து கிடக்கிறது. பெற்றோர்கள் தங்கள் படிப்பு, திருமணங்கள், வேலைகள், பேரக்குழந்தைகள் ஆகியவற்றில் தங்களைக் கரைத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு நாள், பிள்ளைகள் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறார்கள். மெதுவாக, வீடு காலியாகிறது.
பிறகு, இருவர் மட்டுமே எஞ்சி நிற்கிறார்கள்.
ஒரு காலத்தில் உங்களை எரிச்சலூட்டிய அதே குறட்டைச் சத்தம் ஒரு நாள் கேட்காமல் போனால், கண்ணீர் பெருகுகிறது. "அதிகமாகப் பேசாதே" என்று நீங்கள் திட்டிய அதே குரல் ஒரு நாள் என்றென்றைக்குமாக அமைதியாகிவிட்டால், வீட்டின் சுவர்களே வெறுமையாகத் தோன்றும்.
அவர்கள் மறைந்த பிறகு, ஆறுதல் கூற யாராவது வருவார்கள். ஆனால் இரவில் படுக்கையில் உள்ள அந்தக் காலி இடத்தை யாராலும் நிரப்ப முடியாது. உங்களுக்கு மருந்து கொடுத்த கையை, "சாப்பிட்டாயா?" என்று கேட்ட குரலை, கோபத்தின் பின்னால் அக்கறையை மறைத்த கண்களை யாராலும் திரும்பக் கொண்டுவர முடியாது.
ஆகவே நினைவில் கொள்ளுங்கள்... சிறந்த தம்பதியர் என்பவர்கள் ஒருபோதும் சண்டையிடாதவர்கள் அல்ல.
சண்டைக்குப் பிறகும் விலகிச் செல்லாதவர்களே சிறந்த தம்பதியர்.
திருமணத்தில், அன்பை விட அனுசரித்துச் செல்வது பெரியது.
அனுசரித்துச் செல்வதை விட பொறுமை பெரியது.
மேலும் பொறுமையை விட பெரியது... இறுதிவரை ஒன்றாக இருக்கும் இதயம்.
குறும்பு, கூச்சம், சண்டைகள், மௌனம், கஷ்டம், மகிழ்ச்சி, கண்ணீர், சிரிப்பு, விட்டுக்கொடுத்தல் இவை அனைத்தும் சேர்ந்து திருமணத்தைப் புனிதமாக்குகின்றன.
உங்கள் துணைவர் உயிருடன் இருக்கும்போதே அவர்களின் மதிப்பை உணருங்கள். ஏனெனில், மரணத்திற்குப் பிறகு சிந்தப்படும் கண்ணீரை விட, உயிருடன் இருக்கும்போது கொடுக்கப்படும் மரியாதை மிகவும் புனிதமானது.
நினைவில் கொள்ளுங்கள்... வாழ்க்கையில் உங்களுக்கு ஒரு முழுமையான துணைவர் கிடைப்பதே இல்லை. ஆனால், குறைகளை ஏற்றுக்கொண்டு இறுதிவரை உங்களுடன் இருக்கும் ஒரு துணைவரை விடப் பெரிய ஆசீர்வாதம் வேறு எதுவும் இல்லை.
🙏🏻👏👌🏼👍✌️👍👌🏼👏
